رنگرزی پارچه چگونه انجام می‌شود؟ | تکنیک‌ها، انواع رنگ و نکات مهم ثبات رنگ

رنگرزی پارچه

رنگرزی پارچه یکی از مهم‌ترین مراحل تکمیل منسوجات است که نقش اساسی در زیبایی، دوام و ارزش نهایی پارچه دارد. در این فرآیند، رنگ با استفاده از روش‌های فیزیکی و شیمیایی به الیاف پارچه نفوذ کرده و به‌صورت پایدار در ساختار آن تثبیت می‌شود. انتخاب روش رنگرزی به نوع الیاف، کاربرد نهایی پارچه و میزان ثبات رنگ مورد انتظار بستگی دارد. امروزه از رنگرزی لباس گرفته تا رنگرزی صنعتی پارچه‌های خام، این فرآیند با دستگاه‌های پیشرفته یا روش‌های سنتی انجام می‌شود.

تاریخچه رنگرزی

تاریخچه رنگرزی پارچه به هزاران سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که انسان‌ها با استفاده از گیاه رنگرزی، خاک‌های معدنی و حشرات رنگ‌زا اقدام به رنگ‌آمیزی الیاف طبیعی می‌کردند. رنگرزی سنتی پارچه در تمدن‌هایی مانند ایران، هند و مصر جایگاه ویژه‌ای داشته و بسیاری از این تکنیک‌ها هنوز هم در رنگرزی طبیعی پارچه مورد استفاده قرار می‌گیرند. با انقلاب صنعتی، رنگ‌های شیمیایی و دستگاه رنگرزی پارچه جایگزین روش‌های دستی شدند و صنعت نساجی وارد مرحله‌ای نوین شد.

انواع تکنیک های رنگرزی پارچه

انواع تکنیک های رنگرزی پارچه

انواع تکنیک‌های رنگرزی پارچه بسته به نوع الیاف و نتیجه مورد نظر متفاوت است. در صنعت نساجی ایران، شرکت آذرآران با شناخت دقیق فرآیند رنگرزی پارچه و انتخاب مواد اولیه مناسب، نقش مهمی در ارائه پارچه‌های باکیفیت ایفا می‌کند.

رنگرزی غوطه‌وری: در این روش است که پارچه در حمام رنگ قرار می‌گیرد. این روش برای رنگرزی پارچه پنبه ای مناسب است و رنگ را یکنواخت اعمال می‌کند.

رنگرزی پدی: تکنیک دیگر که رنگ روی پارچه پاشیده یا مالیده می‌شود، مناسب برای الگوهای خاص.

رنگرزی راکتیو: برای الیاف سلولزی مانند پنبه و ویسکوز استفاده می‌شود، جایی که رنگ با الیاف پیوند شیمیایی تشکیل می‌دهد.

رنگرزی دیسپرس: برای رنگرزی پارچه پلی استر ایده‌آل است و نیاز به حرارت بالا دارد.

رنگرزی اسیدی: برای پشم و نایلون به کار می‌رود. دستگاه رنگرزی پارچه مانند ماشین جت یا وینچ این تکنیک‌ها را اتوماتیک می‌کند و کارایی را افزایش می‌دهد.

رنگرزی سنتی پارچه: اغلب شامل تکنیک‌های دستی مانند باتیک یا شیبوری است که الگوهای هنری ایجاد می‌کند.

رنگرزی پارچه در خانه

رنگرزی پارچه در خانه بیشتر برای پارچه‌های پنبه‌ای، لینن و ویسکوز مناسب است. این روش نیاز به تجهیزات پیچیده ندارد و معمولاً با رنگ‌های آماده یا رنگ‌های طبیعی انجام می‌شود. کنترل دما، زمان و نسبت رنگ به آب از عوامل مهم در موفقیت این نوع رنگرزی لباس محسوب می‌شود. البته ثبات رنگ در روش خانگی معمولاً کمتر از رنگرزی صنعتی است.

رنگرزی طبیعی پارچه

رنگرزی طبیعی پارچه روشی دوستدار محیط زیست است که با استفاده از منابع طبیعی انجام می‌شود. این روش برای برندهایی که به پایداری اهمیت می‌دهند، جذاب است. هرچند ثبات رنگ در این روش نیازمند دقت بالا و استفاده از دندانه‌های مناسب است.

رنگرزی طبیعی پارچه

رنگرزی پارچه پنبه ای

رنگرزی پارچه پنبه ای به دلیل ساختار سلولزی الیاف پنبه، از بهترین و یکنواخت‌ترین نتایج برخوردار است. این نوع پارچه با رنگ‌های راکتیو، مستقیم و طبیعی سازگاری بالایی دارد. در فرآیند صنعتی، استفاده از دستگاه رنگرزی پارچه باعث نفوذ بهتر رنگ و افزایش ثبات آن در برابر شستشو می‌شود.

رنگرزی سنتی پارچه

رنگرزی سنتی پارچه همچنان در صنایع دستی و پارچه‌های هنری جایگاه خود را حفظ کرده است. در این روش از گیاه رنگرزی مانند نیل، روناس و پوست گردو استفاده می‌شود. اگرچه این روش زمان‌بر است، اما جلوه‌ای خاص و طبیعی به پارچه می‌بخشد که در تولیدات صنعتی کمتر دیده می‌شود.

رنگرزی پارچه ویسکوز

رنگرزی پارچه ویسکوز به دلیل ساختار نیمه‌طبیعی این الیاف، شباهت زیادی به رنگرزی پنبه دارد. ویسکوز جذب رنگ بالایی دارد اما کنترل فرآیند برای جلوگیری از کاهش استحکام پارچه بسیار مهم است. انتخاب نوع رنگ پارچه و دمای مناسب نقش کلیدی در کیفیت نهایی دارد.

رنگرزی پارچه پلی استر

رنگرزی پارچه پلی استر یکی از پیچیده‌ترین انواع رنگرزی است، زیرا این الیاف آب‌گریز هستند. برای این منظور از رنگ‌های دیسپرس و دمای بالا استفاده می‌شود. دستگاه رنگرزی پارچه با فشار و حرارت کنترل‌شده، امکان نفوذ رنگ به ساختار پلی‌استر را فراهم می‌کند و نتیجه‌ای بادوام ایجاد می‌شود.

انواع رنگ پارچه

انواع رنگ پارچه شامل رنگ‌های زیر هستند:

  • راکتیو
  • دیسپرس
  • اسیدی
  • مستقیم
  • طبیعی

 انتخاب نوع رنگ به الیاف پارچه و کاربرد آن بستگی دارد. برای مثال، رنگ‌های راکتیو برای پنبه و رنگ‌های دیسپرس برای پلی‌استر مناسب‌ترند.

تست ثبات رنگ پارچه

تست ثبات رنگ پارچه یکی از مهم‌ترین مراحل کنترل کیفیت در فرآیند رنگرزی پارچه است. این تست‌ها بررسی می‌کنند که رنگ پارچه تا چه حد در برابر عوامل مختلف مانند شستشو، نور، مالش، تعریق و آب مقاوم است. ثبات رنگ بالا تضمین می‌کند که پارچه در طول استفاده، رنگ خود را حفظ کند و به پارچه‌های مجاور منتقل نشود. این تست‌ها بر اساس استانداردهای بین‌المللی مانند سری ISO 105 ،AATCC و گاهی JIS یا BS انجام می‌شوند.

نتایج معمولاً با مقیاس خاکستری (Grey Scale) ارزیابی می‌شود:

  • مقیاس تغییر رنگ: از ۱ (تغییر زیاد) تا ۵ (بدون تغییر).
  • مقیاس لکه‌گذاری (Staining): از ۱ (لکه زیاد) تا ۵ (بدون لکه).

تست ثبات رنگ پارچه

درجه ۴-۵ عالی، ۳-۴ خوب و زیر ۳ ضعیف محسوب می‌شود. در ادامه، انواع اصلی تست‌های ثبات رنگ را به صورت موردی و با جزئیات توضیح می‌دهم:

۱. تست ثبات رنگ در برابر شستشو

این تست شبیه‌سازی شستشوی خانگی یا صنعتی را انجام می‌دهد و بررسی می‌کند که رنگ پارچه چقدر در برابر آب، صابون و مواد شوینده مقاوم است.

روش انجام: نمونه پارچه را همراه پارچه مجاور (multi-fiber) در دستگاه شستشو (مانند Launderometer) با دما، زمان و مواد شوینده مشخص قرار می‌دهند. پس از شستشو، تغییر رنگ نمونه و لکه روی پارچه مجاور ارزیابی می‌شود.

۲. تست ثبات رنگ در برابر مالش

بررسی انتقال رنگ از پارچه به سطوح دیگر در اثر مالش خشک یا مرطوب.

روش انجام: نمونه را روی دستگاه Crockmeter قرار می‌دهند و با پارچه سفید خشک یا مرطوب (با فشار مشخص) مالش می‌دهند (معمولاً ۱۰ بار رفت و برگشت). سپس لکه روی پارچه سفید را با مقیاس خاکستری ارزیابی می‌کنند. مالش مرطوب معمولاً درجه پایین‌تری دارد.

۳. تست ثبات رنگ در برابر نور

بررسی مقاومت رنگ در برابر نور خورشید یا مصنوعی.

روش انجام: نمونه را همراه استانداردهای آبی (Blue Wool) در دستگاه Xenon Arc قرار می‌دهند و تحت نور شدید قرار می‌دهند. تغییر رنگ را با مقایسه ارزیابی می‌کنند (مقیاس ۱-۸ برای نور).

۴. تست ثبات رنگ در برابر تعریق

بررسی تأثیر عرق بدن (اسیدی یا قلیایی) روی رنگ.

روش انجام: نمونه را در محلول شبیه عرق (اسیدی/قلیایی) خیس کرده، تحت فشار قرار می‌دهند و سپس تغییر رنگ و لکه را ارزیابی می‌کنند.

۵. تست ثبات رنگ در برابر آب

بررسی انتقال رنگ هنگام خیس شدن (نه شستشو).

روش انجام: نمونه را در آب خیس کرده، بین صفحات فشار می‌دهند و خشک می‌کنند.

۶. سایر تست‌های مهم

  • ثبات در برابر آب دریا یا کلر: برای لباس شنا.
  • ثبات در برابر حرارت (اتو یا خشک): ISO 105-P01.
  • ثبات در برابر حلال‌ها یا خشکشویی.

این تست‌ها در آزمایشگاه‌های تخصصی با دستگاه‌های دقیق انجام می‌شوند. برای بهبود ثبات رنگ، از رنگ‌های باکیفیت، مواد کمکی (fixative) و فرآیند رنگرزی مناسب استفاده کنید. اگر پارچه‌ای ثبات پایینی داشته باشد، ممکن است در استفاده روزمره رنگ بدهد یا محو شود، که کیفیت نهایی محصول را پایین می‌آورد. در انتخاب پارچه برای لباس یا منسوجات، همیشه به گزارش تست ثبات رنگ توجه کنید.

نتیجه‌گیری

رنگرزی پارچه یکی از مهم‌ترین و تخصصی‌ترین مراحل در فرآیند تولید منسوجات است که تأثیر مستقیمی بر زیبایی، دوام و کیفیت نهایی پارچه دارد. شناخت انواع تکنیک‌های رنگرزی پارچه، از روش‌های سنتی و طبیعی گرفته تا رنگرزی صنعتی با استفاده از دستگاه رنگرزی پارچه، به تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان کمک می‌کند انتخابی آگاهانه داشته باشند. همچنین آگاهی از تفاوت رنگرزی پارچه پنبه‌ای، ویسکوز و پلی‌استر و انتخاب صحیح نوع رنگ پارچه، نقش کلیدی در افزایش ثبات رنگ و طول عمر محصول ایفا می‌کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *